Sarajevo kao nepresušna inspiracija Hamdije Kreševljakovića (1)

Podjelite ovaj post sa prijateljima...Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

Hamdija Kreševljaković rođen je 6. septembra 1888. godine u Sarajevu. Rodni grad u kojem je završio osnovnu školu, a kasnije i učiteljsku, koja će mu pomoći pri afirmiranju u izvrsnog naučnika bio je njegova nepresušna inspiracija. Tokom svojih srednjoškolskih dana Hamdija Kapidžić se isticao među vršnjacima, a osim što je pokazivao sklonosti prema čitanju i izučavanju, bio je veoma aktivan i u raznim kulturnim društvima. Volio je folklor, umjetnost i tradicionalne pjesme, ali ipak njegova najveća ljubav bila je historija, posebno njegovog rodnog grada Sarajeva.

Tokom pohađanja učiteljske škole, Hamdija je dosta vremena provodio sa svojim nastavnicima, što mu je pomoglo da napravi iskorak u odnosu na svoju generaciju. Na njega je veliki uticaj imao  poznati pjesnik Silvije Strahimir Kranjčević, koji je bio jedan od Hamdijinih nastavnika. Hamdija Kreševljaković je rođen u sarajevskoj radničkoj porodici, koja nije mogla da mu priušti obrazovanje dostojno njegovog kapaciteta. Ipak to ga nije omelo u svom cilju da postane izuzetan historičar. Zanimljivo je i to da je zbog konstantne želje za napredovanjem i usavršavanjem naučio turski jezik tako temeljito, da je mogao veoma lako da se služi arhivima na turskom jeziku.

To mu je u velikoj mjeri olakšalo izučavanje i svhatanje kompleksne arhivske građe. Naravno, kao i tokom srednjoškolskog obrazovanja kada je na njegov razvoj uticaj imao Silvije Strahimir Kranjčević, na početku naučne i poslovne karijere poseban utisak na Hamdiju Kreševljakovića ostavila je kratkotrajna, ali veoma produktivna saradnja sa poznatim historičarem i arheologom Karlom Pačom tokom početnog angažmana u Zemaljskom muzeju.

Period saradnje sa Karlom Pačom, još više je probudio u Kreševljakoviću interes za izučavanjem historijske nauke, pa je tako došao na ideju da tokom razgovora sa starim sarajevskim zanatlijama, pripadnicima određenih esnafa bilježi njihova iskustva. Pripadnici esnafa su mu nesebično govorili o „zanatskom Sarajevu“ što mu je kasnije pomoglo u pisanju djela upravu na temu starih zanata na području svog rodnog grada. Ipak, prije nego što je započeo naučnu avanturu bio je „primoran“ da svoje ime gradi u dnevnoj štampi. Posebno su bili zanimljivi njegovi osvrti na svakodnevna dešavanja u Sarajevu i okolini, ali i mišljenja o učiteljskoj struci.

Hamdija Kapidžić u svom radu posvećenom Hamdiji Kreševljakoviću ističe da je tokom obavljanja nastavničkog poziva u građanskoj školi Hamdija objavio jedan veoma značajan geografski udžbenik, što nam sigurno govori o raznovrsnim interesima koje je imao ovaj bošnjački intelektualac. Ipak, kada govori o Hamdiji Kreševljakoviću, Kapidžić posebno ističe njegovu povezanost sa rodnim Sarajevom koje je po riječima Kapidžića u velikoj mjeri zadužio zbog svog nesebičnog napora u otkrivanju raznih historijskih nedoumica vezanih za ovaj grad.

Za Akos.ba piše: Admir Lisica