Prvak istigfara: Dova koja otvara vrata Dženneta

Istigfar (traženje oprosta) je naređen i propisan, i čovjeku je zaista prijeko potreban.

Uzvišeni Allah kaže: “…i tražite od Allaha oprosta, jer Allah, uistinu, prašta i samilostan je.” (El‑Bekara, 199) I kaže, Uzvišeni: “i za one koji se, kada grijeh počine ili kad se prema sebi ogriješe, Allaha sjete i oprost za grijehe svoje zamole – a ko će oprostiti grijehe ako ne Allah?” (Ali Imran, 135)

Vjerniku je naređeno da traži oprost u svim vremenima. Ne samo to. Istigfar je najlakši način za čišćenje grijeha, obzirom da se grijesi čiste iskušenjima i musibetima, na ovom svijetu, te kaburskim kaznama, i strahotama Sudnjeg dana, nakon što čovjek ode sa dunjaluka,  a ostane mu neoproštenih grijega.

Poslanik ﷺ mnogo je činio istigfar, iako je on prvak Ademovih potomaka, i Allah mu je oprostio i ono što je bilo i ono što će biti. Pa ipak, on je mnogo tražio oprost i govorio: “Tako mi Allaha, ja tražim od oprost od Allaha, i kajem Mu se u jednom danu više od sedamdeset puta.” (Hadis Buharija)

I govorio je: “ O ljudi, pokajte se Allahu i molite Ga za oprost. Ja Mu se obraćam u pokajanju i stotinu puta dnevno.” (Hadis, Muslim).

Zato je istigfar tražen i poželjan, i vjernik i vjernica treba da ga mnogo čine.

Forma istigfara može biti da kaže: “Estagfirullah, estagfirullah, estagfirullah” — tri puta nakon svake farz‑namaza, kao što je činio Poslanik ﷺ. A može reći i u svim vremenima: “Allahu, oprosti mi.” “Allahu, oprosti mi moje grijehe.” “Estagfirullaha-l-‘azimellezî lâ ilâhe illâ Hû, el-Hajjel-Kajjûm, ve etûbu ilejhi.”

Suština je: može tražiti oprost bilo kojom ispravnom dovom: “Gospodaru, oprosti mi.” “Allahu, oprosti mi.” “Allahu, oprosti mi moje grijehe.” “Allahu, ja od Tebe tražim oprost i Tebi se kajem.” Ili: “Estagfirullaha-l-‘azimellezî lâ ilâhe illâ Hû, el-Hajjel-Kajjûm, ve etûbu ilejhi.” Sve je to dobro.

Međutim, ovdje ćemo spomenuti jednu odabranu dovu, poznatu pod nazivom Prvak istigfara (Sejjidul-istigfar), na koji je Poslanik ﷺ posebno podsticao. Ona glasi:

“Allahumme Ente Rabbii, la ilahe illa Ente, halakteni, ve ene abduke, ve ene ‘ala ‘ahdike ve va’dike mesteta’tu, e’uzu bike min šerri ma sana’tu, ebu’u leke bi ni’metike ‘alejje, ve ebu’u leke bi zenbii, fagfir li fe innehu la jagfiru-z-zunube illa Ente.”

Gospodar, nema istinskog boga osim Tebe, Ti si me stvorio i ja sam Tvoj rob, ispunjavam zavjet Tebi koliko mogu, Tebi se utječem od zla koje sam uradio, priznajem Tvoje blagodati prema meni, i Tebi priznajem svoj grijeh, pa mi oprosti, jer grijehe ne oprašta niko osim Tebe!)’

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ» قَالَ: «وَمَنْ قَالَهَا مِنَ النَّهَارِ مُوقِنًا بِهَا، فَمَاتَ مِنْ يَوْمِهِ قَبْلَ أَنْ يُمْسِيَ، فَهُوَ مِنْ أَهْلِ الجَنَّةِ، وَمَنْ قَالَهَا مِنَ اللَّيْلِ وَهُوَ مُوقِنٌ بِهَا، فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يُصْبِحَ، فَهُوَ مِنْ أَهْلِ الجَنَّةِ»

Poslanik je zatim dodao: “Ko kaže ovaj istigfar (dovu) ujutro, čvrsto vjerujući u njegove riječi, te umre tog dana prije nego omrkne, on je od stanovnika Dženneta, a ko ga kaže u toku noći čvrsto ubjeđen u te riječi i umre prije nego svane pa i on je od stanovnika Dženneta.”

(Hadis prenosi Buharija)

akos.ba