Vi ste ovdje
Home > Vijesti > Vijesti iz svijeta > Priboj: 26 godina od ratnog zločina nad Bošnjacima sela Kukurovići

Priboj: 26 godina od ratnog zločina nad Bošnjacima sela Kukurovići

Danas se navršilo 26 godina od ratnog zločina u selu Kukurovici, pograničnom selu prema Bosni, u opštini Priboj, kada su pripadnici tadašnje Vojske Jugoslavije (VJ) napali i granatirali to selo nastanjeno bošnjačkim stanovništvom, javlja Anadolu Agency (AA).

“Selo Kukurovići nalazi se na tromeđi Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine, u kojoj se tada odvijao oružani sukob. Napadu na selo prethodilo je stacioniranje pripadnika Užičkog korpusa VJ na uzvišenja koja ga okružuju, kao i višemjesečno maltretiranje, pljačkanje i zastrašivanje njegovih stanovnika koje je uzrokovalo odlazak velikog broja njih. Tog 18. februara 1993. godine, pripadnici VJ izvršili su pješadijski i minobacački napad na Kukuroviće. Preostali mještani pobjegli su iz sela, a njihova imovina je uništena i zapaljena. Kada se dva dana kasnije njih nekoliko vratilo u selo, zateklo je zgarišta i pobijenu stoku, a u spaljenim kućama tijela troje ubijenih staraca – Uzeira Bulutovića, Mušana Husovića i Fatime Sarač. U aprilu iste godine, kada u selu više nije bilo stanovnika, zapaljeno je još osam kuća”, stoji u ranijim izvještajima Fonda za humanitarno pravo (FHP) i Sandžačkog odbora za zaštitu ljudskih prava i sloboda.

Predsjednik Odbora za ljudska prava i humanitarnu djelatnost iz Priboja i novinar Džemail Halilagić na 26. godišnjicu podsjeća da za taj zločin niko nije odgovarao i ukazuje da se za Kukuroviće više ne interesuju ni organizacije za zaštitu ljudskih prava.

Halilagić je kao novinar u to vrijeme izvještavao i dokumentovao događaje u Kukurovićima.

“Tom prilikom u svojim kućama su izgorjeli Mušan Husović i Uzeir Bulut, dok je Fatima Sarač silovana, zlostavljana i ubijena streljačkim naoružanjem. Jugović Kaltak je ranjen, a ostali mještani su se razbježali po okolnim šumama”, rekao je Halilagić koji je kao novinar i svjedok ovog događaja boravio u Kukurovićima u februaru 1993. godine i prisustvovao dženazi poginulih.

I ako je Viši sud u Beogradu za ovaj zločin odgovornom proglasio državu Srbiju, za zločin, podsjeća Halilagić, još niko nije odgovarao, niti su mještani dobili bilo kakvo obeštećenje za spaljene kuće stoku i ostalu imovinu.

“Zločinci su mještanima poznati i slobodno žive kao normalni građani. Osnovni cilj ove kampanje etničkog čišćenja Bošnjaka sa elementima genocida je čišćenje od nesrba graničnog pojasa uz Bosnu i Hercegovinu i odvajanje bošnjačkog vezivnog tkiva sa matičnom zemljom”, smatra Halilagić.

Dodaje da je ova akcija državnog terora nad Bošnjacima bila sinhronizovana sa akcijom etničkog čišćenja i zločina u susjednoj Bukovici, u opštini Pljevlja u Crnoj Gori, kada su srpski vojnici kidnapovali članove dvije bošnjačke porodice i odveli ih u Čajniče, a potom neke likvidirali.

Prvostepenom presudom nakon postupka protiv Republike Srbije, u ime 20 mještana Kukurovića, pokrenutim od strane Fonda za humanitarno pravo (FHP), 9. jula 2007. godine, utvrđeno je da su se prije napada jedinice Užičkog korpusa VJ nalazile u neposrednoj blizini sela i da je u minobacačkom i pješadijskom napadu na Kukuroviće tog dana uništena imovina mnogih mještana.

FHP je 2007. godine u ime protjeranih mještana pokrenuo i parnični postupak protiv države radi naknade materijalne štete zbog uništenja imovine. Međupresudom Višeg suda u Beogradu iz 2013. godine utvrđena je odgovornost Srbije za ratni zločin u selu Kukurovići, što je bila prva presuda kojom se utvrđuje odgovornost države za ratni zločin koji su pripadnici srpskih snaga počinili na teritoriji Sandžaka tokom devedesetih godina.

Ovu presudu je, međutim, ukinuo Apelacioni sud u Beogradu 2014. godine i predmet vratio na ponovno suđenje. Viši sud u Beogradu je, nakon ponovljenog postupka, zauzeo potpuno drugačiji stav nego ranije. U obrazloženju stoji da je sud poklonio vjeru iskazima mještana, osim u dijelu u kome su tvrdili da je Vojska SRJ uništila spornu imovinu, jer oni “nisu bili neposredno prisutni prilikom uništavanja predmetne imovineˮ. Pored toga, sud je tužbene zahtjeve proglasio i zastarjelim. Ovu presudu je u novembru 2015. potvrdio i Apelacioni sud, a od tada se predmet nalazi pred Ustavnim sudom Srbije.

U odvojenom postupku, kćerke i sin ubijenog Mušana Husovića potraživali su od države naknadu nematerijalne štete za pretrpljene duševne bolove zbog ubistva oca. Nakon što su svi njihovi zahtjevi odbijeni kao zastarjeli, Ustavni sud je odbio njihove ustavne žalbe i time potvrdio presude nižih sudova. Evropski sud za ljudska prava je odbacio predstavku članova porodice Mušana Husovića u novembru 2016. godine, zauzevši stav da se radi o događajima iz 1993. godine, kada Evropska konvencija o ljudskim pravima nije važila za Srbiju.

Nijednom stanovniku Kukurovića nije priznat ni status civilne žrtve rata.

Vlada Srbije je na prijedlog tadašnjeg ministra bez portfelja Sulejmana Ugljanina 2013. godine usvojila “Programa za povratak izbeglih i raseljenih Bošnjaka iz opštine Priboj u periodu 1991–1999. godine” koji je predviđao obnovu uništenih kuća i infrastrukture.

Za ovaj Program su iz budžeta izdvajana sredstva do 2015. godine, nakon čega se on nije dalje realizovao i nisi podignuti domovi svih prognanih.

U Kukurovićima je obnovljena 21 kuća, danas su stalno su nastanjene dvije bošnjačke porodice, a tokom ljeta boravi oko 20 mještana koji obrađuju zemlju.

Akos.ba

Akos.ba pratite putem aplikacije za Android i društvenih mreža Facebook | Instagram | Twitter.

Top